Η ανάπτυξη δεν εξασφαλίζει τη δημοκρατία στην Τουρκία

• The New York Times
• By Daron Acemoglu *

Ξαφνικά, υπάρχει μια διαφορετική ομάδα ανθρώπων που ρίχνεται στους δρόμους όχι για να απαιτήσουν προνόμια ή πολιτικές παραχωρήσεις, αλλά φωνή στην τουρκική πολιτική σκηνή. Οι διαδηλωτές δεν είναι ο σκληρός πυρήνας των οπαδών της αντιπολίτευσης που επιθυμούν να γυρίσει το ρολόι πίσω στην κοσμική ορθοδοξία του παρελθόντος αλλά οι νέοι κάτοικοι των πόλεων απογοητευμένοι από   τη συνεχώς αυξανόμενη ανευθυνότητα του μονοπώλιου του ΑΚΡ στην εξουσία.

Τα τελευταία χρόνια στις δυτικές πρωτεύουσες και ιδίως στην Ουάσιγκτον, έχει υπάρξει μια γενική αισιοδοξία για την τουρκική δημοκρατία, χάρη στην οικονομική πρόοδο που πέτυχε ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, γνωστό ως Α.Κ.Ρ.

Οι αισιόδοξοι, ακόμη και εκείνοι που παραδέχονται ότι η τουρκική δημοκρατία έχει τις ελλείψεις της, έχουν την τάση να προσχωρήσουν στην διάσημη Θεωρία του Εκσυγχρονισμού του πολιτικού επιστήμονα Σίμουρ Μάρτιν Λίπσετ - η ιδέα ότι ο μεγαλύτερος εκδημοκρατισμός ακολουθεί αυτόματα σε μια χώρα που γίνεται όλο και πιο ευημερούσα. Η Τουρκία αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς και σταθερά τα τελευταία 11 χρόνια, η θεωρία, έτσι ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή. Με αυτή τη λογική, η οικονομική επιτυχία του κ. Ερντογάν θα φέρει αναπόφευκτα ένα τέλος στο αυταρχικό ύφος της κυβέρνησης.

Αλλά η Θεωρία του Εκσυγχρονισμού είχε μικρή επιτυχία στο να εξηγήσει την άνοδο της δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο. Η έρευνά μου με τον Simon Johnson, James A. Robinson και Pierre Yared έχει δείξει, για παράδειγμα, ότι οι χώρες που έχουν αναπτυχθεί ταχύτερα δε δείχνουν καμία μεγαλύτερη τάση να γίνουν δημοκρατικές, ούτε να εδραιώσουν τους ήδη υπάρχοντες δημοκρατικούς θεσμούς. Μερικές περιπτώσεις όπου η δημοκρατία έχει ακολουθήσει ταχεία ανάπτυξη, όπως στη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν, δεν συμβαίνουν αυτόματα, αλλά ως αποτέλεσμα μιας μαχητικής πολιτικής διαδικασίας - και μιας πολύ πιο βίαιης συνολικής σύγκρουσης μεταξύ του στρατού και διαδηλωτών, συνδικαλιστών και φοιτητών.

Και αυτό έχει μικρή σημασία στις διαμαρτυρίες αυτής της εβδομάδας στην Τουρκία.

Ακόμη και πριν από τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, η πεποίθηση ότι η Τουρκία ήταν στο δρόμο για να γίνει μια ώριμη δημοκρατία - ένα πρότυπο για το υπόλοιπο της Μέσης Ανατολής - είχε ήδη καταστεί μη βιώσιμη.

Η πλατεία Ταξίμ φέρνει στο φως μια άλλη Τουρκία που αναζητά τρόπο έκφρασης
που δεν έχει σχέση με τον θρησκευτικό συντηρητισμό του Ερντογάν

Καθώς το A.K.P. εδραίωνε την εξουσία του, η. διαφωνία ήταν όλο και λιγότερο ανεκτή. Η δικαστική εξουσία έχασε τη μικρή ανεξαρτησία που είχε, και μια σειρά από επικριτές της κυβέρνησης, από τους πρώην υψηλόβαθμους αξιωματικούς μέχρι τους δημοσιογράφους, βρίσκονται τώρα στη φυλακή, στις περισσότερες περιπτώσεις χωρίς να υπάρξει μια δίκαιη δίκη (Σύμφωνα με την Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων, η Τουρκία έχει ξεπεράσει πλέον την Κίνα στον αριθμό των φυλακισμένων δημοσιογράφων.)

Συρία: θέατρο του πολέμου δια πληρεξουσίων

• Le Monde Diplomatique

Όταν ήρθε η επανάσταση της Συρίας, γρήγορα ξεπεράστηκε από το διεθνές παιχνίδι εξουσίας και το έδαφός της αποτέλεσε θέατρο πολέμων δια πληρεξουσίων. Οι αντίπαλες εκδοχές - της λαϊκής εξέγερσης από τη μία και της περιφερειακής και διεθνούς γεωπολιτικής σύγκρουσης από την άλλη - δεν αλληλοαποκλείονται: οι εκδοχές συνυπάρχουν, ακόμη και αν η πρώτη επικράτησε από το Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 και η δεύτερη από τον Ιούλιο του 2012 και μετά.

Αν υπάρχει μια σταθερά στην ιστορία των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, είναι η σύγκρουση μεταξύ των προσδοκιών των κατοίκων τους για την ελευθερία και την realpolitik που οδήγησε στη θυσία αυτών των προσδοκιών για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ξένων δυνάμεων. Η αιγυπτιακή εκστρατεία του Ναπολέοντα του 1798-1801 ξεκίνησε ένα μακρύ αγώνα μεταξύ της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας πάνω από το έδαφος της φθίνουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το μεγαλύτερο τραύμα, όμως, ήρθε στο τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Οι Άραβες υποκινήθηκαν σε εξέγερση κατά των Τούρκων από T.E. Lawrence (Λόρενς της Αραβίας) - και ιδιαίτερα από μια επιστολή από το Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στην Αίγυπτο, τον Σερ Χένρι Μακ Μάχον προς τον Σαρίφ Χουσεΐν μπεν Αλί της Μέκκας, όπου υποσχόταν τη δημιουργία ενός ενιαίου αραβικού βασίλειου. Παρακολούθησαν όμως ανίσχυροι την υπόσχεση να αθετείται και να προδίδονται ακόμη και από τη συμφωνία του Sykes-Picot  του 1916, με την οποία η περιοχή μοιράστηκε μεταξύ της Γαλλίας και της Βρετανίας, καθώς και από τη Διακήρυξη του Μπαλφούρ του 1917, με την οποία διακηρύχθηκε η δημιουργία μιας "εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό" στην Παλαιστίνη.

Αρχικά η Συρία χωρίστηκε σε τέσσερα κράτη υπό γαλλική διοίκηση. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Συρία κέρδισε την ανεξαρτησία, αλλά η νέα κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν κράτησε: το 1949 ο συνταγματάρχης Husni al-Zaim κατέλαβε την εξουσία στο πρώτο στρατιωτικό πραξικόπημα του αραβικού κόσμου, επικουρούμενος από την πρεσβεία των ΗΠΑ και της CIA.

Αυτό βοηθά να εξηγήσουμε τον εθνικισμό των Σύρων και τη βαθιά ριζωμένη καχυποψία τους  για τους χειρισμούς των ξένων δυνάμεων. Εξηγεί επίσης γιατί το καθεστώς Μπασάρ αλ-Άσαντ, που ήταν αντιμέτωπο με μια τεράστια λαϊκή εξέγερση (αρχικά ειρηνική και αυθόρμητη, όπως αυτές στην Τυνησία και την Αίγυπτο), προσπάθησε να δικαιολογήσει τη βαρβαρότητα της καταστολής της εξέγερσης με τη προσφυγή στο αντι-ιμπεριαλιστικό συναίσθημα. Η στρατηγική επέτρεψε στο καθεστώς να διατηρήσει την υποστήριξη ορισμένων (αυταρχικών) εθνικιστικών κινημάτων και ένα μικρό τμήμα της Αραβικής Αριστεράς.

Η Συρία ισοπεδώνεται και χιλιαδες ζωές έχουν ήδη χαθεί. τα γεωστρατηγικά
συμφέροντα είναι πιο ισχυρά από την ελπίδα για δημοκρατία και ελευθερία

Παρ' όλα αυτά, τα υψώματα του Γκολάν (που κατέχει το Ισραήλ από τον Ιούνιο του 1967) ήταν μια όαση σταθερότητας και οι σχέσεις Ισραήλ-Συρίας έχουν παραμείνει αξιοσημείωτα ήρεμες για τέσσερις δεκαετίες. Η Συρία επενέβη στο Λίβανο το 1976 - με την έγκριση των ΗΠΑ και τη σιωπηρή συμφωνία του Ισραήλ - να αποτρέψει μια νίκη από το λεγόμενο "ισλαμο-προοδευτικό" συνασπισμό. Κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου "πολέμου κατά της τρομοκρατίας" της δεκαετίας του 2000, η ​​Συρία ήταν εργολάβος στο πρόγραμμα "έκτακτων παραδόσεων" της κυβέρνησης Μπους. Και όταν οι αραβικές επαναστάσεις ξεκίνησαν, υποστήριξε τη Σαουδική Αραβία στη συντριβή της επανάστασης στο Μπαχρέιν.

Ανοδικά, αλλά ακόμη όχι εκτός κινδύνου

• The Economist

Τι διαφορά μέσα σε ένα χρόνο. Τον περασμένο Μάιο η Ελλάδα φαινόταν ότι θα έβγαινε από το ευρώ. Οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούσαν ενώ πολιτικές συγκρούσεις και βίαιες διαδηλώσεις είχαν εξαντλήσει την υπομονή των πιστωτών. Μια εκλογική μάχη απέτυχε να καταλήξει σε ξεκάθαρο νικητή. Οι Αθηναίοι έκρυβαν τα ευρώ στα σεντούκια και κάτω από τα στρώματά τους εν μέσω φόβων αστάθειας και χαοτικής επιστροφής στη δραχμή.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ύφεση, αλλά η ανάκαμψη μπορεί να είναι κάπου τη γωνία. Η απειλή της «Grexit» από το ευρώ έχει υποχωρήσει. Τα hedge funds προσκολλώνται στα κρατικά ομόλογα και τις τραπεζικές μετοχές. Κάποιος έχει δώσει σάρκα και οστά σε μια επένδυση στην ελληνική εταιρεία ενέργειας. Τα κονδύλια της διάσωσης ρέουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη μεταρρυθμίσεις "ορόσημα". Η Ελλάδα αναμένεται να καταγράψει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού (δηλαδή, προ τόκων) της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ. Η οικονομία πρέπει να αναπτυχθεί λίγο το 2014 και περισσότερο από 2% το 2015.

Αυτό το καλοκαίρι μπορεί να δούμε ένα ρεκόρ 17 εκατ. τουριστών να συνωστίζονται στις ελληνικές παραλίες. Οι κρατήσεις από τη Γερμανία και τη Ρωσία είναι στα ύψη, λένε οι ταξιδιωτικοί πράκτορες. Μια αναμενόμενη αύξηση ύψους €1,5-2 δις στα έσοδα από τον τουρισμό θα δώσει στον προϋπολογισμό μια ώθηση, έστω κι αν πολλοί ξενοδόχοι αγωνίζονται για την εξυπηρέτηση των τραπεζικών τους χρεών. Οι Ελληνες εργολάβοι αναμένεται να επαναλάβουν τις εργασίες τους το φθινόπωρο στα ύψους €6 δις χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ έργα αυτοκινητοδρόμων που βρίσκονται σε στασιμότητα λόγω της κρίσης. Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει 30.000 θέσεις εργασίας.

Τα Ελληνικά νησιά αναμένεται να αποτελέσουν σημαντικό πόλο 

έλξης εκατομμυρίων τουριστών φέτος το καλοκαίρι

Οι ιδιωτικοποιήσεις βρίσκεται σε εξέλιξη μετά από αρκετές λανθασμένες εκκινήσεις. Ο ΟΠΑΠ, το μονοπώλιο τυχερών παιχνιδιών του κράτους, πωλήθηκε για € 712 εκατ. σε κοινοπραξία Ελλήνων και της Ανατολικοευρωπαίων επενδυτών. Η Gazprom αναμένεται να υποβάλει προσφορά για τη ΔΕΠΑ, το μονοπώλιο φυσικού αερίου. Η Sintez, ιδιωτική ρωσική εταιρεία ενέργειας, και η Socar, κρατική επιχείρηση παραγωγής φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν, συναγωνίζονται για το ΔΕΣΦΑ, διανομέα φυσικού αερίου.

Ο Αντώνης Σαμαράς, ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός, ακούστηκε σίγουρος κατά την επίσκεψή του στο Πεκίνο, ότι οι κινεζικές επενδύσεις έρχονται. Η Cosco, η υπό κρατικό έλεγχο ναυτιλιακή εταιρία που μισθώνει τον τερματικό σταθμό κοντέϊνερς στο λιμένα της Αθήνας τον Πειραιά, θέλει να αγοράσει τον ΟΛΠ, ιδιοκτήτη του λιμανιού του Πειραιά. Ορισμένοι σύμβουλοι λυπούνται για την έλλειψη ενδιαφέροντος από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά κάποιοι λένε ότι, λόγω της μερικής πτώχευσης του τελευταίου έτους, "η Ελλάδα έχει γίνει μια περιφερειακή αγορά πάρα πολύ επικίνδυνη για τις δυτικές εταιρείες."

Ο κ. Σαμαράς έχει καταφέρει να διατηρήσει τον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό υπό έλεγχο. Το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Αριστερά έχουν αποδεχθεί ακόμη και βαθιές περικοπές στις δαπάνες για την υγεία και την διαβίωση και τώρα απώλειες θέσεων εργασίας για τους δημοσίους υπαλλήλους. Κατηγορούν γι αυτά την ΕΕ και το ΔΝΤ. "Η τρόικα (ΕΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ) κρατάει στα χέρια της όλα τα χαρτιά-δεν μπορείς να διαπραγματευτείς μαζί τους", δήλωσε ο Αντώνης Μανιτάκης, υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, που εκπροσωπεί τη Δημοκρατική Αριστερά, αφού συμφώνησε να περικόψει 25.000 θέσεις στο δημόσιο τομέα μέχρι το τέλος του έτους. Οι διαδηλώσεις στους δρόμους έχουν ξεθωριάσει.

Ωστόσο, η κρίση έχει αφήσει μια φοβερή κληρονομιά. Πεντέμιση χρόνια ύφεσης έχουν εξαφανίσει πάνω από το 25% της παραγωγής και περισσότερο από ένα εκατομμύριο θέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Δεκάδες χιλιάδες εμπόρων λιανικής πώλησης και μικρών κατασκευαστών έχουν πέσει έξω. Η ανεργία βρίσκεται πάνω από 27%, ύψος ρεκόρ. Για τους νέους πάνω από 60%. Με τις θέσεις εργασίας να εξαφανίζονται, η μετανάστευση από ειδικευμένους νέους Έλληνες αυξάνεται. Πάνω από 34.000 έφυγαν για τη Γερμανία το περασμένο έτος, 43% πιο πολλοί σε σχέση με το 2011. Η φτώχεια έχει διευρυνθεί, ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές. Το ποσοστό αυτοκτονιών έχει διπλασιαστεί μέσα σε τρία χρόνια.

Ο Γιάννης Στουρνάρας, ο υπουργός Οικονομικών, αναφέρει ότι η Ελλάδα έχει καλύψει τα δύο τρίτα του €13,5 δις προγράμματος περικοπών των δαπανών και αυξήσεων φόρων, αλλά και το υπόλοιπο ένα τρίτο θα είναι σκληρό. "Είναι σαν να τρέχεις έναν μαραθώνιο: έχεις ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της απόστασης, αλλά συγχρόνως άρχισες να κουράζεσαι".

Καλή Ψυχή

Μια επίσκεψη στην Παναγία Σουμελά στη Βέροια θα σας λύσει την απορία με ποιον τρόπο μερικοί εξασφαλίζουν περίοπτη θέση στον άλλο κόσμο...γιατί σ' αυτόν τον κόσμο προς το παρόν έχουν εξασφαλίσει θέση πίσω από τα κάγκελα.

Ο επιβλητικός και φιλοτεχνημένος τρούλος αναγράφει με ανεξίτηλα
γράμματα - μαύρο βελάκι - τους μεγάλους "δωρητές"

Μεγέθυνση της λεπτομέρειας: Παπαγεωργόπουλος-Τσοχατζόπουλος.
Όχι, δεν είναι βίοι παράλληλοι. Είναι βίοι που κάπου τέμνονται

Tsipras for President

     Γιάννης Γαϊσίδης

    giangais@aol.com

Χαμένη ευκαιρία; Οι ελπίδες που στηρίζονται στη δίκη του NSU μπορεί να διαλυθούν

• Spiegel Online

Το άνοιγμα της δίκης των νεοναζί του NSU τη Δευτέρα προσφέρει μια ευκαιρία στη Γερμανία να αντιμετωπίσει την παρουσία των βίαιων ακροδεξιών και το ρατσισμό στα θεσμικά της όργανα. Δεδομένου ότι η υπόθεση ήρθε στο φως το 2011, οι αντι-ναζιστικές ομάδες προειδοποιούν ότι η έλλειψη πραγματικών αλλαγών σημαίνει ότι η χώρα κινδυνεύει να χάσει αυτή την ευκαιρία.

Η μεγαλύτερη δίκη νεοναζί της Γερμανίας αρχίζει τη Δευτέρα κάτω από το έντονο φως των εγχώριων και διεθνών μέσων ενημέρωσης, όταν η ακροδεξιά Μπεάτε Τσέπε, 38, που πιστεύεται ότι είναι το μοναδικό επιζών μέλος της τρομοκρατικής ομάδας του Εθνικού Σοσιαλιστικού Άντεργκράουντ (NCU), θα αντιμετωπίσει κατηγορίες για συμμετοχή στη δολοφονία 10 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν μετανάστες.

Τέσσερις φερόμενοι συνεργοί θα είναι δίπλα της στο εδώλιο του κατηγορουμένου στη δίκη μαμούθ, στην οποία θα κληθούν να καταθέσουν πάνω από 600 μάρτυρες. Υπολογίζεται ότι η δίκη θα διαρκέσει συνολικά  84 μέρες, αλλά μπορεί να μην είναι αρκετές. Υπάρχουν 80 συν-ενάγοντες από τις οικογένειες των θυμάτων - οκτώ άνδρες τουρκικής καταγωγής, ένας άνδρας ελληνικής καταγωγής, και ένας Γερμανός αστυνομικός.

Η υπόθεση έχει θορυβήσει 3 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας, τουρκικής καταγωγής και έφερε σε τεράστια αμηχανία τη Γερμανία, λόγω σειράς λαθών που έγιναν από την αστυνομία και τις αρχές ασφαλείας, που είναι εκτεθειμένες σε κατηγορίες για θεσμικό ρατσισμό και ότι αρνούνταν να δουν την απειλή του ακροδεξιού εξτρεμισμού.

Την περασμένη εβδομάδα, η Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη αυτά στο πλαίσιο του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γενεύη, περιγράφοντας τις δολοφονίες ως  "χωρίς αμφιβολία μία από τις χειρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γερμανία την τελευταία δεκαετία."

Η Καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ ζήτησε συγγνώμη από τα θύματα, σε επίσημη τελετή στο Βερολίνο το περασμένο έτος.

Η έναρξη της δίκης καθυστέρησε κατά τρεις περίπου εβδομάδες, λόγω της διαμάχης για την κατανομή των θέσεων για τα μέσα ενημέρωσης. Σε πρώτη φάση σε κανέναν  Τούρκικο ειδησεογραφικό οργανισμό δε δόθηκε άδεια εισόδου, πράγμα που προκάλεσε σάλο, που απείλησε να αμαυρώσει περαιτέρω τη φήμη της Γερμανίας.

"Φωτογράφιζαν τον πατέρα μου καθώς πέθαινε"

Η δολοφονίες-εκτελέσεις, όλες με το ίδιο πιστόλι Τσέσκα Μπράουνιγκ, διεξήχθησαν σε διάφορες πόλεις σε όλη τη Γερμανία μεταξύ του 2000 και 2007. Η αστυνομία ποτέ δεν εξέτασε σοβαρά ότι το κίνητρο μπορεί να ήταν ο ρατσισμός, ενώ αντίθετα υπήρχαν υπόνοιες ότι τα θύματα, στα οποία περιλαμβάνονται ένας πωλητής λουλουδιών, ένας παντοπώλης και ένας μερικής απασχόλησης ράφτης, είχαν δεσμούς με τις εγκληματικές συμμορίες.

"Το πρόβλημα ονομάζεται ρατσισμός" έγραφε το πανό στη διαδήλωση 
του περασμένου Νοεμβρίου για τα θύματα του NSU

"Αφού οι δολοφόνοι πυροβόλησαν τον πατέρα μου στο πρόσωπο τον φωτογράφησαν καθώς ο ίδιος πέθαινε," είπε η Σεμίγια Σιμσέκ στην εφημερίδα Die Welt τον περασμένο μήνα, κόρη του Ενβέρ Σιμσέκ, χονδρέμπορου λουλουδιών, ο οποίος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στις 9 Σεπτέμβρη του 2000 στον πάγκο του με τα λουλούδια στην άκρη του δρόμου στη Νυρεμβέργη. Ήταν το πρώτο θύμα. Η αστυνομία πίστευε ότι η Μαφία βρισκόταν πίσω από τη δολοφονία, και, επίσης είχε υποψίες, ότι έκανε λαθρεμπόριο ναρκωτικών από την Ολλανδία.

Απλές κινήσεις με πολλαπλά μηνύματα

Μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Ενρίκο Λέττα και την έντονη κινητικότητά του στο Βερολίνο, στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες, κάθε ελπίδα του Τσίπρα για συνεννόηση με τη γειτονική χώρα θα λέγαμε ότι περιορίζεται μόνο στον Γκρίλο, αν αυτό δεν εξαρτιόταν πρωτίστως από τις διαθέσεις του ίδιόρυθμου Ιταλού πολιτικού. 

Η 48χρονη Τζοσέφα Ίντεμ γεννήθηκε στη Δ. Γερμανία και έγινε υπουργός Ισότητας και Σπορ στην Ιταλία, στη νέα κυβέρνηση Λέττα. Η Τζοσέφα, παγκόσμια πρωταθλήτρια και ολυμπιονίκης του κάνοε, εκλέχθηκε βουλευτής στις πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία με το Δημοκρατικό Κόμμα του Πιέρ Λουίτζι. Από το 1992 πήρε την ιταλική υπηκόοτητα, λόγω συζύγου, και μετείχε σε διεθνείς αγώνες με πολλές διακρίσεις με τα χρώματα της Ιταλίας. 

Δύο πράγματα σκέφτομαι: πρώτον, ο Λέττα την πρώτη διεθνή επαφή του την έκανε με τη Μέρκελ, θέλοντας να τονίσει το σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας του και ότι τίποτα δεν πρόκειται να πράξει μονομερώς και χωρίς τη συναίνεση με τους εταίρους, κυρίως με τη Γερμανία. 

Χρησιμοποιώντας, επομένως, μια νέα υπουργό γερμανικής καταγωγής ουσιαστικά στέλνει μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Προς τους Ευρωπαίους του Βορρά ότι μακράν απ´ αυτόν κάθε ιδέα διάσπασης της Ευρώπης σε Βορρά και Νότο και προς τους συμπατριώτες του ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του Μόντι. 

Το δεύτερο που ήρθε στο μυαλό μου ήταν το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο Τσίπρας. Τελικά τίποτα δε του βγαίνει. Το ότι κυριολεκτικά ζεματίστηκε στη Λατινική Αμερική, προβάλοντάς την ως μοντέλο για την Ελλάδα, αυτό πλέον έχει γίνει κοινή πεποίθηση, μετά τις λεηλασίες του Μπουένος Άϊρες και τα κωμικοτραγικά συμβάντα στη Βενεζουέλα. Το ότι εκτέθηκε ανεπανόρθωτα με τις βιαστικές δηλώσεις του για  το "περήφανο όχι" της κυπριακής βουλής, αυτό το γνωρίζουν καλλίτερα από όλους μας οι ίδιοι οι Κύπριοι, που, αν τους έδιναν σήμερα τα αρχικά μέτρα που είχε αποφασίσει το Eurogroup θα ήταν οι ευτυχέστεροι όλων. 

Τώρα ήρθε η ώρα να δει να σωριάζονται μπροστά του τα ερείπια της ευρωπαϊκής πολιτικής του, όπου ακρογωνιαίος λίθος είναι η διάσπαση της ευρωπαϊκής ενότητας, με τη δημιουργία του περιβόητου αντιγερμανικού μετώπου του Νότου και η ανατροπή της πολιτικής της Μερκελ. 

Η υπουργοποίηση της Τζοσέφα Ίντεμ από τον Ενρίκο Λέττα στέλνει 

πολλαπλά μηνύματα και αποκαλύπτει τις διαθέσεις του νέου 

πρωθυπουργού της Ιταλίας

Το ταξίδι του στην Πορτογαλία και η προσπάθεια να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με το σοσιαλιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης απέτυχε, μετά την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος αυτού ότι διαφωνεί σε πολλά και καίρια ζητήματα με το ΣΥΡΙΖΑ και ότι συνεχίζει να διατηρεί τους δεσμούς του  με το ΠΑΣΟΚ. Ενώ το ταξίδι του στην Ισπανία μπορεί ακόμη να περιμένει,αφού δε φαίνεται στον ορίζοντα σημείο επαφής με καμία σοβαρή πολιτική δύναμη και σχηματισμό.